Tilboð

Vegna mikilla umsvifa minna á verðbréfamarkaði á árinu 2007, get ég ekki komið fyrir mig tildrögum þess að ég á 10 króna hlut að nafnverði í glæfrafélaginu Exista hf.

Í dag barst mér A4 umslag þykkt af pappír frá lögmannsstofunni Logos, þar var bréf stílað á mig persónulega, margra síðna upplýsingabæklingur á fallegum pappír auk eyðublaðs sem mér gefst kostur á að fylla út í viðurvist tveggja votta, þar sem ég fellst á yfirtökutilboð í hlut minn í félaginu. Eyðublaðið útfyllt get ég sent Logosi í sérstöku svarsendingarumslagi sem einnig fylgdi.

Kaupverðið krónur núll verður lagt á reikning minn við fyrsta tækifæri.

Hýdrófíl

Það henti í góðærinu að stúlkur keyptu sér þessar þykku þungu glerkrúsir með gullnu lokunum, sem eru í einum ilmandi kassa og öðrum glampandi kassa þar utanyfir. Innihaldið lítil 50 grömm af rakakremi, dagkremi eða næturkremi.

Til að lýsa innihaldinu nánar er óhjákvæmilegt að grípa til engilsaxnesku. Kremin eru "decelerating, replumping, prodigious, anti-aging, resculpting, rebalancing, restorative, super-restorative, repairing, multi-active, firming, extra-firming, advanced extra-firming, contouring, correcting, age-defying, pore minimizing, thightening". Íslenskan, hin frjósama orðamóðir, stendur á gati, orðlaus.

Kreppan hefur frelsað okkur undan þessu neyslubulli, enda er algengt kílóverð í kringum eitthundraðþúsund. Nú er það Gamla apótekið sem hefur það sem þarf, á rétta verðinu. Rakakremið Hýdrófíl frá þeim er selt í 100 gramma ósmekklegri túpu og kostar í kringum sjöhundruð krónur. Alveg stórgott og ég mæli eindregið með því.

Gjafir

Er það mikið afrek að finna jólagjöf á minna en kr. 5.000? Ég myndi kíkja á síðuna ef hún héti undir2000.is. Jólagjafirnar í ár mega ekki fara upp fyrir þá tölu og eiga helst að vera þar vel undir. Það er meira fyrir því haft að gefa ódýrar jólagjafir heldur en dýrar.

Glereggið sem Ólafur Ragnar Grímsson gaf Hillary Clinton er metið á 300 dollara í skrám yfir mótteknar gjafir árið 1999. Ætli hefði ekki verið jafngott að gefa henni ullarsokka. Ég verð að játa að ég hef ákveðinn skilning á þeirri ráðstöfun að selja eggið á Ebay. Þetta er ein af þeim gjöfum sem er bara stillt upp í stofuglugganum þegar gefandinn kemur í heimsókn.

Í nefndri skrá kemur fram að Írar gáfu Clinton 15 tommu háa postulínsstyttu af kvendansara með dökkt sítt hár, klædd hvítu tjullpilsi, hún stendur á kletti og er umkringd lundum. Moldóvar gáfu þeim myndarlegt landslagsmálverk í gylltum ramma sem sýnir geitahirði með hjörð sína að haustlagi.

Ég sé fyrir mér gríðarmiklar skemmur Hvíta hússins, með hillurekkum uppúr og niðrúr, sem svigna undir gagnslausum gjöfum af þessu tagi.

Um útsendingu jólakorta

Alltaf finnst mér íþyngjandi þegar fólk talar mikið og lengi um að það sé búið að skrifa jólakortin í nóvember og kaupa jólagjafirnar í október.

Ég ráðgeri að halda í þá hefð að senda jólakortin af stað á síðasta auglýstum "kemst til skila fyrir jól degi" póstsins, nákvæmlega fimm mínútum fyrir lokun þann dag.

Það er mikilvægt sparnaðarráð að senda heimalöguð jólakort. Það virðist ríkja almennur skilningur á að slík jólakort þurfi ekki að vera sérlega falleg. Hægt er að ná fram enn meiri sparnaði með því að búa sjálfur til frímerki á umslögin.

Í minni gömlu heimasveit eru innanhreppsjólakort sett í skókassa á afgreiðsluborðinu í búðinni. Svo tekur fólk einfaldlega sín kort úr kassanum. Þannig komast öll jólakort í sveitarfélaginu ókeypis til skila. Allir eiga erindi í búðina og kerfið virkar fullkomlega. Fyrir utan sparnaðinn þá er miklu fljótlegra að skrifa utan á umslögin, nægilegt að skrifa bæjarnafnið. Þarna hefur pósturinn orðið af miklum tekjum í gegnum tíðina.

Varnaðarorð

Þau gefast mörg tækifærin til að vitna í Hannes Finnsson Skálholtsbiskup þessa dagana. Hann var þess fullviss að íslenska þjóðin væri óvenjufljót að fjölga sér á ný eftir hallæri. Eiginlega skil ég ekkert í því að ráðamenn þjóðarinnar hafi ekki tilvitnaðir í hann á takteinum.

Ég opnaði áðan rit hans Mannfækkun af hallærum og við mér blasti á blaðsíðu 107 umfjöllun hans um tengsl óhóflegrar hrossakjötsnautnar og hungurdauða:

Það var segin saga, að hrossakjöts-ætur vóru þeir fyrstu sem á þessum hallæris-árum í harðrétti útaf dóu. Orsökin var augljós, að af því þessi nautn var almennilega álitin óheiðvirð, þóttust þeir, er hana brúkuðu, eigi skyldugir til, vóru eigi heldur svo vandir að breytni sinni, að þeir vildu brúka sómaaðferð og sparneytni í þessari matartekju, heldur a) átu sumir en sjálfdauðu og stundum úldin hræ, er horfallin voru aldrei matarhæf, síðst eptir að þau höfðu hálfdauð með blóði og gori legið eitt og annað dægur eða máske eigi allfá á víðavángi, þó vóru dæmi til, að slík væru etin. b) Tilbúningur, sem nærri má geta, var ekki ætið vandaður. c) Og það sem mest olli bana þeirra, er lögðu sér hrossakjöt sér til munns, óhófið, því þeir, sem í hrossakjötsát lögðust, gjörðu það flestir með græðgi, álítandi sér ekki ofgott eður sparandi, þar sem almenningur kallaði óæti, og því vóru sumir, sem annars höfðu fáa menn í heimili, er á vetri lögðu í búið 20, 30 og fleiri hófdýr, seldu þeir bæði fé, kýr og fisk fyrir ótemjur, sem þá fengust með góðu verði; af því óhófi hlauzt það, að þegar hrossin féllu og fengust eigi lengur, þoldu slíkar manneskjur húngur verr en aðrar, útstóðu meiri pínu og dóu fyrr. Eg efast því um, að hrossakjöt svo brúkað hafi viðhaldið nokkurs enn síður margra lífi.

Sparigrís

Ég mun á næstunni miðla fáeinum dýrmætum ábendingum um sparnað í almennu heimilishaldi.

Mikilvægt er að sneiða hjá lífrænt ræktuðum, vistvænum, fair trade matvælum. Of dýrt. Nú er það tilbúni áburðurinn, litarefnin, rotvarnarefnin og skordýraeitrið sem gildir. Ekki má gleyma erfðabreytta gúmmelaðinu.

Reyktar og saltaðar kjötvörur hafa ekki þótt smartar í útrásinni, ég spái því að nú verði breyting á. Fátt jafnast á við bjúgu með uppslubbi.

Einnig skal bent á að ódýrasta magafyllin fæst úr einföldum kolvetnum. Fáið ykkur nammi, pasta, hrísgrjón, kartöflur og hvítasykur.

Hómer og góðu hjarðmeyjarnar

Það er víðar hægt að kaupa notaða hluti en í Góða hirðinum. Eitt af því sem fram fer á Barnalandi er kaup, sala og skipti á notuðum varningi og ég fullyrði að þar er stærsti markaður landsins með slíkt. Fjöldi auglýsinganna er hreint ótrúlegur, ekki færri en 1500 sem hafa verið hreyfðar síðasta sólarhringinn.

Á Barnalandi keypti ég í dag notaðan ástargauk, Hómer að nafni. Hann er sannkallaður draumagaukur, ræðinn, myndarlegur og snyrtilegur. Ég borgaði 17 þúsund fyrir gauk, búr og plastpoka með búslóð hans, það er í kringum 1/3 af smásöluverði. Nú verð ég verð að passa að kettirnir éti ekki Hómer ástargauk.

Vöruúrval á Barnalandi er meira en í Hirðinum. Hægt er að kaupa þar allt nema mjólk og brauð. Hamstrastelpur, iPhone, latínubækur, gervigæsir, gervineglur, fiðla, Ranger Rover, hakkavél, túbusjónvörp og ferlega krúttlegir kettlingar (kassavanir).

Það er kreppa

Því hefur verið haldið fram í mín eyru að þessi skófatnaður sanni að ég hafi vanrækt lögbundna framfærsluskyldu mína gagnvart eiganda hans.

Það minnir mig á góða sögu og mjög gamla, af Konráð á Grund sem kom eitt sinn í heimsókn að Gröf. Svo vildi til að tiltekt í forstofu fór fram einmitt á meðan hann staldraði við og var skóm gestsins hent í ruslið og það umsvifalaust brennt.

Vanþakklæti heimsins

Af mikilli óeigingirni, ósérhlífni, virðingu fyrir takmörkuðum auðlindum jarðarinnar og fjölmörgum öðrum virðingarverðum hvötum, lét ég þess getið á http://www.samferða.net/ að pláss væri fyrir tvo farþega á Flúðir. Enginn hefur gefið sig fram.

Á puttanum

Stundum tek ég upp puttaferðalanga. Það er skemmtilegt. Oft eru þeir með puttann á lofti uppi við Rauðavatn, sjást líka gjarnan fyrir utan Hveragerði og Selfoss. Síðast tók ég upp sjómann úr norðlensku plássi, hann var á leið á Eyrarbakka að heimsækja þar kvenmann sem hann hafði nýlega barnað.

Nú er ég búin að skrá á http://www.samferda.net/ að ég geti tekið tvo farþega á Flúðir á morgun.

Heilræði: Þegar puttaferðalangur er tekinn upp, skal frekar hugsa um The Hitchhiker's Guide to the Galaxy en síður The Hitcher.

Jarðarferð

Það er föstudagur á hverjum degi, vikulegir sjónvarpsþættir eru sýndir daglega. Jól, páskar, jól, páskar. Áður en við er litið er maður steindauður og þá er of seint að huga að útförinni. Til fyrirmyndar er að eiga fé á bók til að greiða hana, varla dugar minna en milljón kall eftir því sem sagt er. Veitingamenn í Reykjavík hafa komið því inn í hausinn á fólki að nauðsynlegt sé að erfidrykkjur séu svipaðar veislum sem fólk heldur þegar það giftir sig í fyrsta sinn. Auðvitað er þetta vitleysa og alveg óþolandi að þessi flottræfilsháttur, sem fæstir hafa efni á, sé smámsaman að koma almennu óorði á erfidrykkjur, en þær eru mikilvægar samkomur fólks. Brýnt er að allir komi saman til erfidrykkju eftir útför, þar gefst tækifæri til að knúsa nánustu ættingja þess látna og spjalla við fólk sem ekki hittist nema í erfidrykkjum. Fólk heilsast varla í kirkjunni. Erfidrykkjan er táknræn samkoma, minnir á að tími er til að gleðjast þrátt fyrir allt. Fátt er skemmtilegra en að setjst niður með fólki, drekka kaffi og spjalla.

Ég geri hér með kunnugt að í minni erfidrykkju eiga að vera kleinur, flatkökur með hangikjöti (sjóða hangikjöt og skera niður, engin fituskert plastpökkuð þunnildi), randalínur (hvítar með sultu og brúnar með margarínfríu kremi) og rjómapönnukökur (með mikilli rabarbarasultu). Hverskyns tertur bannaðar og heitir réttir með grænum aspas og skinku eru algerlega bannaðir að viðlagðri afturgöngu og ofsóknum af minni hálfu. Kaffið skal vera rótsterkt og hægt að fá útí það. Það má alls ekki halda erfidrykkjuna á hóteli, betra að hún sé í safnaðarheimili, en best þó að hún sé í félagsheimili. Best er að ættingjar og vinir (ef einhverjum slíkum verður til að dreifa) sjái um veitingarnar en næst best að kvenfélag sjái um þær. Faglærðir veitingamenn mega hvergi koma nærri.

Sparnaðarráð í kreppunni: Jarðið ættingja yðar með minni tilkostnaði.

Fyrst ég er búin að gefa fyrirmæli um erfidrykkju þá er best að upplýsa um sálmana sem sungnir verða: Allt eins og blómstrið eina (skyldustykkið), Heyr himnasmiður (langflottastur), Ég kveiki á kertum mínum (það ætti að koma skælunum út á kirkjugestum), Blessuð sértu sveitin mín (alltaf sungið yfir sveitamönnum). Svo þarf að velja prestinn, kannski verður Matthías Pálmason aðalnúmerið?

Til að tryggja að mér verði hlýtt, hyggst ég gera erfðaskrá þar sem ég segi að ef frá þessu verður brugðið, þá eigi Kvenfélagasamband Íslands að erfa 1/3 hluta auðæfa minna. Þetta er fullkomlega löglegt að gera.

Ef vel tekst til í aðhaldinu ættu sex manns að duga til að bera kistuna, ef allt fer á versta veg, þá þarf átta. Svo ætlast ég til að allir sem mæta í útförina ómaki sig útí kirkjugarð og krossi yfir.

Allur matur á að fara

Í gær tók ég reglulega vel til í ísskápnum. Þetta er rétt er að umorða. Ég flutti þaðan og í tunnuna matvæli sem láðst hafði að snæða, til að rýma fyrir samskonar matvælum, nýkeyptum. Mér leið eins og ég hefði syndgað gegn mannkyni og móður jörð í einni aðgerð. Koltvísýringur, hlýnun jarðar, ofvaxnir ruslahaugar og sveltandi fólk. Ég iðrast og mig langar til að bæta ráð mitt.

Sumir halda því fram að eina leiðin til að hemja sig í kjörbúðum sé að fara ævinlega þangað með innkaupalista og þá helst fyrir vikuna. Trúlega er betra að fara í verslun með lista yfir þann mat sem nýlega hefur verið hent. Nú get ég sett á þann lista pítusósu, samlokubrauð, sólblómabrauð, grænt pestó, kúrbít, lime, skyr, mjólk, léttmjólk, fjörmjólk, soyamjólk og jógúrt.

Eins getur verið gagnlegt að endurskilgreina hugtakið "verð". Taka má dæmi um skinkusneiðar seldar í bréfum. (Hvaðan kemur þetta rugl um skinkubréf? Þau eru plast.) Á skinkuplastið er prentað útsöluverð per kíló en að teknu tilliti til þess að skinkuplöstum er gjarnan hent ásamt seinni helmingnum af skinkusneiðunum, kemur í ljós að kílóverð étinnar skinku er kr. 6.000.
Bretar segjast henda einum þriðja af matnum sem þeir kaupa í tunnuna. Ég hef verið meira á amerísku línunni hingað til en þeir henda helmingnum.

Jómfrúrblogg

Óhjákvæmilega hugsaði ég dálítið um hvert efni minnar jómfrúrfærslu ætti að verða. Niðurstaðan varð sú að ég myndi gera mest gagn með því að miðla til umheimsins nýrri uppgötvun sem ég gerði í gær. Brýnna erindi finn ég mér ekki í bili.

Ég á bifreið og þríf hana að jafnaði árlega hvort sem þess þarf eða ekki. Oft legg ég bifreið þessari í stæði fyrir utan heimili mitt. Stór ösp gnæfir þar yfir og hristir af sér brum, blöð og rauða drjóla (þetta er karlkyns ösp) og öllu þessu fylgja klessur af harpixi sem steingerast á bílnum. Ég hef lagt til atlögu við þær með ótal hreinsiefnum sem seld eru okurverði á bensínstöðvum og líka allskonar efnum, sem eru síst ætluð til bílþrifa og niðurstaðan er í aðalatriðum sú sama, harpixið haggast bæði seint og illa þó maður djöflist með tuskuna.

Ekki veit ég hvernig sú hugmynd fæddist en kannski var það þegar ég hreinsaði naglalakkið af mér fyrr um daginn með góðum árangri. Í ljós kom að naglalakkseyðirinn "Lemon" sem seldur er í Bónus við vægu verði, fjarlægir harpixið umsvifalaust og í gærkvöldi skemmti ég mér konunglega við að strjúka klessurnar af. Þær létu undan nokkurnveginn jafnauðveldlega og naglalakkið. Eftir því sem ég best get séð er lakkið á bílnum óskemmt þannig að hér hefur unnist fullnaðarsigur.

Sennilega gera sér ekki allir grein fyrir hversu mikilvæg uppgötvun þetta er. Hún getur auðveldað líf margra. Ég fór strax að hugsa um ýmsar merkar uppfinningar, sem hafa einmitt verið svo fagrar í einfaldleika sínum og komið til manna af einskærri tilviljun eins og gjöf frá æðri máttarvöldum. Svo fylltist ég miklum efasemdum um afrek mitt og hugsaði með mér að auðvitað væru allir aðrir löngu búnir að fatta þetta og trúlega væri ég síðust á jarðríki til þess.