Orður og vatn

Það var pínulítið flott þegar flugmennirnir voru að monta sig áðan á flugvélunum og þyrlunum. Ég sá útum vinnugluggann minn þegar flugvélin með liðið lenti og þar biðu tveir slökkvibílar sem stóðu andspænis hvor öðrum og sprautuðu vatni upp í loftið úr langstærstu stútunum þannig að myndaðist vatnsbogi (sigurbogi?) sem flugvélin keyrði undir. Mér varð um og ó.

Bjarni Fritzson virðist taka örlögum sínum af jafnaðargeði. Fimmtándi maðurinn sem fékk aldrei að vera með í leiknum. Ólafur Ragnar segir algengt að orðuþegar séu í raun fulltrúar hóps. Bjarni Fritzson hef'ði verið verðugur fulltrúi allra sem ekki hafa fengið að vera með í leik sem þá langaði til að vera með í. Ég held að margir þeirra sem hafa verið hafðir útundan finni til samkennndar með Bjarna þessum. Það innsiglar hlutskipti Bjarna að hann fær auðvitað enga orðu.

Sér nú loks fyrir endann á íþróttatengdum skrifum mínum. Aðeins eitt enn, það hlýtur að verða gefið út almanak fyrir 2009 með myndum af hetjunum.

Bogar

Er ekki ástæða til að reisa sigurboga í tilefni þess að hetjur snúa heim úr sigurför? Hópur af stæltum strákum á opnum vagni í miðborginni, það minnir dálítið á regnboga.

Þegar ég skoðaði Títusarbogann hafði verið tyllt spotta þvert á gönguleiðina undir bogann. Ekki marséra hér í gegn sagði spottinn. Einhver vildi ekki að Títus yrði hylltur fyrir verk sitt í Jerúsalem fyrir tvöþúsund árum eða svo. Geymt en ekki gleymt.

Sigurbogi gæti annars verið mannsnafn. Ekki síður en Sigurgeir.

Gull og silfur

Gullverðlaun á Ólympíuleikum eru gullhúðaðir silfurpeningar. Aðeins 6 grömm af gulli, restin silfur, algert svindl. Okkar menn fengu silfurpeninga, gegnheila.

bíb bíb bíb

Ólafur Stefánsson er andlegur leiðtogi minn. Alveg er hann hrikalega *bíb* og ég verð alveg *bíb* af því að sjá hann. Hann er örugglega góður í fleiru en handbolta.

Sirkus

Það féllu árlega sömu orðin yfir sirkus Billys Smart á gamlársdag: Mikið hlýtur að vera búið að berja þessar vesalings skepnur. Af einhverjum ástæðum mundi ég eftir þessu akkúrat þegar ég horfði á keppni í fimleikum á Ólympíuleikunum.

Strandblak karla

Ég veitti því athygli, þegar ég horfði á strandblak karla, að þeir voru ekki berir að ofan eins og eðlilegt mætti teljast þegar hliðsjón er höfð af klæðnaði kvenkeppenda. Það er alltaf verið að svindla á kvenfólki. Ef leitað er að myndum af strandblaki á Gúgúl, þá gerist þetta. Það munu gilda sérstakar reglur í þessari íþrótt til að tryggja að keppendur mæti ekki of dúðaðir til leiks.

Annars er strandblak íþrótt sem liggur vel við höggi, það er dálítið auðvelt að tala um hana og iðkendur hennar af lítilsvirðingu og hroka af því maður getur gengið útfrá því að flesti taki undir með manni. Þetta er auðvitað rangt og ósiðlegt og segir mest um mann sjálfan. Ég ætla að bæta ráð mitt og mun framvegis líta svo á að útsendingar frá strandblaki séu í raun sérstakt próf í auðmýkt og umburðarlyndi. Á morgun er Íslandsmótið í strandblaki.

Annar spádómur minn er að keppni í íslenskri glímu, sérstaklega í kvennaflokki, eigi eftir að verða ein vinsælasta sjónvarpsíþrótt veraldar. Framsækin hönnun á nýjum keppnisbúningum mun leggja grunn að þeirri sigurgöngu.

Söngur og fegurð

Kínverjar eru geysimargir. Nú hefði maður haldið að hægt væri að finna þar eina stelpu sem gæti sungið og væri jafnframt með beinar tennur.

Þjóðsögur Jóns Árnasonar

Leit stendur yfir að tiltekinni sögu sem ég finn ekki en ég veit hún er þarna. Kerfi Jóns er örlítið óreiðukennt.

Ég ákvað að byrja á því að taka áhættu, leita óskipulega og treysta því að mín oftsinnissannaða hundaheppni myndi leiða mig á réttu blaðsíðuna, en það gerðist ekki. Lengi hélt ég þó í vonina. Seint og um síðir neyddist ég til að afskrifa þann tíma sem í þetta hafði farið og hóf leit með öruggari aðferð, tilbrigði við bandprjónsaðferðina. Nú fletti ég blaðsíðum ritsafnsins, einni í senn, í áframhaldandi töluröð. Það sem ég taldi að yrði spretthlaup, reyndist langhlaup. (Þessi setning er hér í tilefni af Ólympíuleikunum).

Aðferðin er seinleg en fjarri því að vera leiðinleg því þjóðsögurnar eru svo makalaust skemmtilegar að það er of gott til að vera satt. Í gær hló ég upphátt að sögu sem er svo dónaleg að hún fæst ekki birt á Smjerpinkli. Hvernig skyldu þær hafa verið sögurnar sem Jón ákvað að væru ekki birtingarhæfar? Kistillinn hans þyrfti að finnast.

Spádómur

Í tilefni af Ólympíuleikunum hyggst ég fjalla í meira mæli um íþróttir en fram til þessa. Þeir sem telja meinbugi á þeirri ráðagerð tjái sig nú eða aldrei að eilífu. Ég heyrði að Íslendingar hefðu unnið handboltaleik og það er fagnaðarefni. Betri var þó íþróttafréttin um heimsmeistaramótið í íslenskri glímu. Það mót hefur óverðskuldað fallið í skuggann af Ólympíuleikunum. Erfitt er að spá og sérstaklega um framtíðina en ég spái því að heimsmeistaramótið í íslenskri glímu sé aðeins upphafið á glæsilegri atburðarás sem muni lykta með því að keppt verði í íslenskri glímu á Ólympíuleikum, þeim fjórðu héðan frá talið.

Veðhlaupahestur

Ég er antisportisti en mig langar til að horfa á Ólympíuleikana (sérstaklega hlakka ég til að horfa á Usain Bolt hlaupa 100 og 200 m). Fyrst þarf ég þó að gagnrýna harðlega mannréttindabrot kínverskra stjórnvalda. Ég þyrfti að finna grúppu á Facebook eða undirskriftalista á netinu eða bara netfang kínverska forsetans þannig að ég geti sent honum nokkur vel valin orð. Ef þetta bregst verð ég bara að mótmæla í einrúmi fyrir framan sjónvarpið.