Kæfandi

Roger Moore nærir sig ekki á fois gras, það ætti enginn að gera.

Þeir sem upplifa nú skortsins glímutök og hafa ekki lengur efni á að éta fois gras, geta einfaldlega sagt að þeir afþakki hana af prinsippástæðum.

Í staðinn er óhætt að mæla með íslenskri kæfu, soðinni af kindum sem lifðu hamingjuríku lífi. Hér er uppskrift úr matreiðslubók Jóninnu Sigurðardóttur, sem gefin var út í fjórða sinn á Akureyri 1943:

10 kg kindakjöt
3 kg mör
150 g laukur
300 g salt
pipar
kryddblendingur
negull

Kjötið er skafið og þvegið, soðið í vatninu með saltinu í 3-4 klst. eða þar til það er soðið í mauk og allt vatnið gufað upp. Bezt er að láta kæfuna sjóða í opnum pottinum seinustu 2 klst. Þess verður að gæta, þegar soðið minnkar, að ekki brenni við. Þegar kæfan er soðin er hún látin kólna. Laukurinn sem er saxaður smátt, er látinn í ásamt kryddinu. Öll beinin tekin úr og kæfan hnoðuð þar til hún er köld, hvít og smágerð.

Hægt er að einfalda þessa uppskrift: Hálf rolla soðin í hálfan dag.

Grænt hreinol

Brot sem ég sá úr skemmtilegum sjónvarpsþætti um iðnað á Akureyri leiddi til þess að ég valdi mér akureyskan uppþvottalög í Hagkaup. Ekkert Fairy drasl. Grænt hreinol - þetta gamla góða í uppþvottinn. Brúsinn er úr mjúku plasti, rifflaður á þverveginn, þannig að uppvaskarinn nær á honum góðu gripi með sápugum lúkunum. Hann er dásamlega austantjaldslegur í útliti. Það er eitthvað notalegt og öruggt við hallærislegar umbúðir, vekur von að innihaldið sé betra. Svo hríslast um mann nostalgían. Þversagnakennt að ég keypti þetta einmitt útaf umbúðunum.

Annars er þessu lofað um innihaldið: Mildur og drjúgur uppþvottalögur. Notið aðeins nokkra dropa í uppvaskið. (Er hér verið að þéra einn lesanda, eða er verið að ávarpa hóp?) Hentugt fyrir gluggaþvott.

Þar sem ég var komin í nostalgíukast í búðinni þá keypti ég líka drullusokk. Það verður að vera einn slíkur á hverju heimili.